مسیر سخت

به نام خدا

مجموعه تلویزیونی بی گناه رو در طی دو روز دیدم. قسمتهای اولش اصلا برایم جذاب نبود تا اینکه رفته رفته پخته تر و دلنشین تر شد. روایتهای عشقی موازی و مختلف و گریز زدن به گذشته ها و هم زمان شدن این داستان با از دست دادن عمویم و دوری اینروز ها از عزیزانم حسی تازه در من بوجود آورده که ملغمه ای است از امید و نا امیدی، سردی و گرمی، هیجان و افسردگی و شادی و غم.

خیلی خوشحالم از تجربه این عوالم و امیدوارم که از این مسیر به سلامت و خوشی عبور کنم.

+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم دی ۱۴۰۱ ساعت توسط خود خودم  |